|
Geceleri bir pencere muhabbetinde
Hep seni zikrediyorum
onlara
Ben hep konuşuyorum da
O hep sessiz kalıyor duygularıma
Ama ben her sıkıştığımda
Onun kapısını çalıyorum bir daha
Sonra sessiz bir yanıltı
Onu hep sana benzetiyorum
Hep sessiz kalıyor cevap hakkında
Belki bu yüzden bağlıyım ona
Ve birde gönül verdiğim
sana
Şiirlere yeminim var, seni unutamam
Bir gün unutursam bile hatırlatır şiirlerim
Bir de
sen kokuyor kâinat
Gel de unut unutabilirsen
Ve sen benim asi küçüğüm
Ve birde senin o masum gülüşünü
Gel
de unut, unuta bilirse
BİR ŞİİR SONA ERİYOR
Her
şarkıda biraz daha gençleşiyor insan
Biraz daha çocuklaşıyor
Tüm arzusuyla hayata sarılıyor
Sonra tüm hayaller suya düşüyor
Her sabah gençleşiyor insan
Biraz daha coşuyor
Aşıyor
kendince engelleri
Ve geceler bir sonun aracısı oluyor
Her aşktan esinleniyor kalemler
Habire
yazıyor, zedeleniyor yapraklar
Farkında olmasak ta kırılıyor bize
Mürekkep bitiyor, sayfalar
kurtuluyor, yazının sonu geliyor.
Ve sonuçta anlıyor insan
Her başlangıcın bir sonu
olduğunu
Ama iş işten geçiyor ağlıyor gözler
Buram, buram ölüm kokuyor dört bir taraf
Ve
sona eriyor bir şiir daha
Sonra bir film şeridi gibi geçiyor geçmiş göz önünden
Ve derin bir ah geliyor
ta içten
Sonra bunca yaşantının nasıl geçtiğini düşünürsün
Ama her şey olmuş
bitmiş oluyor
Bir solukta bitiyor yaşam
Ve, ve, ve bir şiir daha sona eriyor
|
